Еве конечно и мене
Следетниот текст ће го напишам со српска ћирилица, оти немам македонска на РС.
Здраво, еве с'г ће ви напишу ед'н кратак текст за Куманово, и Кумановскуту околију.
Куманово, градот на сам север на Македонију, с'с своји сед'мдес и пет иљаде љуђе, је другиот најголем град по величину у државу. Он и његовата околија имав млого богату историју и културу. Еве с'г ће да напишу нешто и за историјуту на град.
Куманово, како град, прв пут се споменува на иљаду пе'сто и деветнајсту годину, ама околијата на сам град имаше млого голем значај и преди оснивањето на градот. Верува се дека градот га доби његово име по Кумани, туркијски народ што се настани туј около дванајстиот век.
Кумановска област је у средњи век носила името Жеглигово.
Преди оснивањето на Куманово, центар на Жеглиговску област беше селото (старо) Нагоричане. Областта мењаваше господари кроз целиот средњи век, од Грци, преко Бугари и на сам крај Срби. Жеглигово беше млого важно у Српската држава, и затој српските краљи и цари ги изградиле млого манастири туј, од који д'н'с преживува само манастир у Старо Нагоричане. Након пропаст на Српското царство областта на кратко беше центар на држава на магнати Дејановићи, и онда пада под Турци на иљаду триста деведес и другу годину.
Након потпадање под Турците, центар на Жеглигово се из Нагоричане преместува у турското село Куманово, и т'г започнува развој на Куманово како градот. Најголем догађај за Куманово под турското ропство беше Карпошева буна на иљаду шесто деведесету годину. Петар Карпош беше локални ајдук који војеваше с'с Турци млого године преди буну. На жалос буната пропадна и Карпош беше уфатен и набивен на кол'ц, ама затој је за век остаја јед'н од најголеми македонски јунаци, и симболот на отпор противу Турците.
Од Карпош, до коначно ослободување, Куманово имаше јоште млого мале буне, од које најзначајна беше она на иљаду седамсто сед'мдес и осму. На крај, Куманово беше ослободено од српску војску на иљаду девесто дванајсту, након голему и крваву битку. У обадве светске војне Куманово, како и цела Македонија, беше окупирано од Бугарију. На Илиинд'н иљаду девесто четрес и четврту, у манастир Прохор Пчињнски, близу Куманово, одржано је прво заседање на АСНОМ и тој беше последњи голем догађај у кумановску историју.
Куманово д'н'с је голем град богат по своју културу. У њега живејев 5 народа: Македонци, Албанци, Срби, Цигани и Турци. У и около градот се налазев бројни објекти од историјски значај: Црква Свети Никола, Татар Синан Бег Џамија, костурница Зебрњак, манастир Старо Нагоричане, и така натаму. Кумановци су млого ведри љуђе, сакав да се шегачив, да пијев, да једев, да се веселив и с'с њи ти никад неје досадно. Поред тој, Куманово има и богата навивачка култура (АЈДЕ КУМАНИИИИ) и рап-сцена.
Ајде с'г оној што сви чекав, малко о говорот на Куманово.
Кумановски говор спада у северни дијалекти на Македонски језик, заједно с'с Тетовски, Кратовски и Скопско-Црногорски. Млого се разликува од књижни Македонски, и има једна караткеристика који га дели од сви македонски дијалекти: има падежи, ели само јед'н падеж според номинатив и вокатив, који ги има и македонски, а тој је акузатив. Он се користи наместо сви остали падежи који су некад били у Македонски језик. Говорот је млого сличан и с'с јужните Српски говори, посебно с'с врањански, па може да се сматра за прелазни говор међу српски и македонски језици.
Не знам што повише да пишу, а и касно је, не можу повише ни да мислу, ваљда сам млого написаја, надевам се дека овој е било довољно и дека нема грешке
Ако има некои прашања, слободно прашај!
